..:: شرکت ورق و کارتن جهان گستر پرنیان ::..
iconItem
iconItem
iconItem
خانهآرشیو اخبارتهیه خمیر کاغذ
تهیه خمیر کاغذ
تهیه خمیر کاغذ
 
تهیه خمیر کاغذ ( بخش اول )
 
خمیر کاغذ : به طور کلی خمیر تشکیل (Fillere) از دو بخش کلی الیاف و مواد پر کننده می شود . مجموعه این دو بخش شبکه الیافی کاغذ میباشد .
 
الف) بخش الیاف : الیاف شامل الیاف بلند و الیاف کوتاه میباشد . الیاف بلند بصورت الیاف های سلولزی بوده و قابلیت خمیدگی خوب دارند.
 
الیاف کوتاه الیاف چوبی که به صورت ریش بدون قابل خمیدگی میباشد . استحکام کاغذ به الیاف آن بستگی دارد تعداد الیاف موجود در یک برگ کاغذ
 
تعیین کننده ، مقاومت در برابر پاره شدن ، نرمی و روشن و تیرگی آن است .
 
ب ) بخش مواد پر کننده (Fillers) : ذرات کوچکی به نام مواد پر کننده فضاهای خالی بین الیاف را پر می کنند . بخشی از مواد پرکننده عبارتند از :
 
گل چینی و کربنات کلسیم ، اخیرا به جای گل چینی دی اکسید تیتانیم که از نظر کدرکنندگی کارایی بسیار بالایی دارد مورد توجه قرار گرفته .
 
ولی به علت شرایط زیست محیطی کاربرد آن را محدود کرده اند .
 
تهیه خمیر کاغذ
 
خمیر کاغذ را میتوان از چوب ، کاغذهای باطله و پارچه های کهنه تهیه کرد .
 
تهیه خمیر کاغذ از چوب : در تهیه خمیر کاغذ به طور کلی سه روش : مکانیکی ، مکانیکی شیمیایی و شیمیایی مورد استفاده قرار میگیرد .
 
الف ) روش مکانیکی :  الیاف سلولزی از چوب استخراج و به خمیر کاغذ تبدیل میشود . بدین گونه که با قطعه قطعه کردن چوب ها در دستگاه خرد کن و ساییدن و نرم کردن این قطعات در آسیاب های مخصوص و افزودن آب به آن ها خمیری بدست می آید، این خمیر سلولز زیادی در خود دارد .
 
ولی به خاطر مواد اضافی بسیاری که همراه سلولز است . کاغذی که از این خمیر تهیه میشود ، استحکام زیادی ندارد و خود خمیر نیز پس از مدتی در اثر
 
نور فاسد میشود .
 
خمیری که به این روش بدست می آید از سایر خمیرها ارزان تر است. خمیرهای بدست آمده به روش مکانیکی خمیری است شکننده و بیشتر مناسب
 
کاغذهای روزنامه و بسته بندی است .
 
ب) روش مکانیکی شیمیایی : در خمیرسازی مکانیکی شیمیایی فرآیندهای دیگری در نظر گرفته شده اند که محصول نهایی را در مقایسه با خمیر
 
مکانیکی ساده خالصترومرغوب تر میسازد. دراین فرآیندها عمدتا به جای تنه های درخت از ترشه های چوب به عنوان نقطه آغازخمیرسازی استفاده
 
میشود .
 
تراشه های چوبی به صورت پیوسته از ماشین های پالایش (پالاینده) متوالی نوع دیسکی به دست می آیند . این ماشین ها تراشه ها را آسیاب کرده
 
و از آن ها قطعات کوچکتری می سازند . در هر مرحله تراشه ها کوچکتر میشوند تازمانیک خیر اولیه بدست می آید .
 
خمیر اولیه را غربال و رنگ بری میکنند تا به خمیر مکانیکی معمولی برسد . عملیات غربال و رنگ بری در این روش نیز مشابه روش مکانیکی است.
 
خمیر مکانیکی پالایش شده : این خمیر از نظر مرغوبیت کمی بالاتر از خمیر مکانیکی است اما از نظر خواص و کاربردها شبیه آن است .
 
خمیر ترمومکانیکال : این خمیر برای تولید کاغذهای مکانیکال مرغوب تر خوب است اما این جا بازهم لازم است با درصدی از خمیر بی چوب مخلوط
 
شود. از نظر مشخصه های تغییر رنگ مشابه خمیر مکانیکی است .
 
خمیر ترمومکانیکی (TMP) این خمیر یک درجه با لاتر از خمیرهای مکانیکی است و برای تهیه آن ابتدا تراشه ها را با بخار می پرورانند و سپس آنها را
 
پالایش میکنند. فرایند بخاردهی باعث نرم شدن لیگنین موجود در تراشه ها و جدا سازی ساده تر الیاف یا فیبرها از آن ها میشود به گونه ای برای ساخت
 
کاغذهای مورد استفاده در تولید TMP که آسیب دیدگی فیبرها کمتر خواهد بود.خمیرهای ترمومکانیکی به طور معمول در کارخانه های مجتمع به
 
کارمیروند. زیرا در آنجا امکانات خمیرسازی و کاغذسازی هردو در یک محل وجود دارد .
 
خمیر شیمیایی ترمومکانیکی (CTMP) : این خمیر یک مرحله بیشتر از خمیر TMP پرورانده میشوند: مرحله شیمیایی به عملیات ساخت این خمیر
 
افزوده شده است که در آن لیگنین تا قسمتی ساخته میشود قبل از شروع پالایش تراشه های چوبی حل میشود .
 
کاغذهایی که از خمیر (CTMP) از نظر کیفیت نزدیک به بسیاری از انواع کاغذهای بی چوب هستند . و طول فیبرهای آن ها تقریبا مشابه خمیرهای
 
بی چوب است . نزدیک به بسیاری از انواع کاغذهای بی چوب هستند . و طول فیبرهای آن ها تقریبا مشابه خمیرهای بی چوب است .
 
خمیرشیمیایی ترمومکانیکی : این خمیر بسیار مرغوب با حجم خوب و مشخصه های کدری مناسب درترکیب باخمیرهای شیمیایی گران قیمت تر
 
است .
 
پ) روش شیمیایی : هدف از خمیرسازی شیمیایی کاهش یا حل لیگنین موجود در چوب بوسیله عوامل شیمیایی به جای روش ها و ابزارهای فیزیکی است .
 
دراین روش فیبرها بسیار پاکیزه تر از یکدیگر جدا میشوند و ناخالصی های موجود در خمیر نهایی بسیار کمتر است . در این روش فیبرها بسیار پاکیزه تر
 
از یکدیگر جدا میشوند و ناخالصی های موجود در خمیر نهایی بسیار کمتر است . درخمیر شیمیایی ، خمیری خالص تر و قوی تر بدست می آید که به
 
خمیر بی چوب مشهور است .
 
به عبارت دیگر این خمیر چوب آسیاب نمیشود. هنگام استفاده از روش های شیمیایی برای پروراندن خمیر و در نبود نیروهای مکانیکی میتوان اطمینان
 
یافت که آسیب دیدگی فیبرها یا لیاف چوب در اثر پارگی یا کوبیده شدن کمتر است . در نتیجه طول فیبرها یا الیاف در خمیرهای شیمیایی بیشتر و
 
خمیرهای شیمیایی نرم چوب ، دارای الیاف با فیبرهای بلندتر است و از نظر استحکام و صافی سطح کیفیت خوبی دارد . از نظر چاپ پذیری و صافی سطح
 
نیز خوب است . استاندارد کاغذهای کتاب معمولا دادای کمترین الیاف چوبی هستند . خمیرهای شیمیایی سخت چوب ، دارای فیبرها یا الیاف کوتاه تر
 
است و در ترکیب با خمیرهای نرم چوب مشخصه های حجمی و کدری خوبی دارد .
 
پروردن شیمیایی تراشه ها : پروراندن شیمیایی تراشه ها به دو روش صورت میگیرد .
 
الف ) فرآیند سولفیت : این فرآیند ، فرآیندی اسیدی است که به خصوص برای نرم چوب ها ، بویژه چوی صنوبر به کار میرود . محلول بی سولفیت
 
کلسیم و دی اکسید گوگرد در آب برای پروراندن تراشه های چوب ریخته شده در برج عملیاتی این فرآیند به کار میرود . تراشه ها و مایع شیمیایی را
 
همراه یکدیگر بین 6 تا 24 ساعت میپزند و پس از آن خمیر چوب حاصل را غربال کرده و شست و شو میدهند .
 
در فرایند پخت تراشه ها ، ناخالصی های عمده موجود در تراشه های چوب ( لیگنین ، صمغ و مواد همی سلولزی ) حل شده و از فیبرها جدا میشود .
 
محصول نهایی فیبرهای سلولزی خالص است که در ساخت کاغذهای مرغوب بکار میرود .
 
در مقایسه با خمیرسازی چوب آسیاب شده ، بازدهی وزنی خمیر حاصل پایین است : فقط حدود 50 درصد وزن تراشه های چوب خشک ، به خمیر کاغذ
 
تبدیل میشود . روش سولفیت که روش سنتی شیمیایی است در حال حاضر به علت تاثیرات نامطلوب آن روی محیط زیست کمتر مورد توجه است ، زیرا
 
از مواد شیمیایی که استفاده میشود آلودگی زیادی دارند . اغلب کارخانه های خمیرسازی مدرن از روش سولفات استفاده میکنند.
 
ب) فرآیند سولفات : این فرایند، فرایندی قلیایی است که گاهی فرایند کرافت نامیده می شود و از آن برای هر دو نوع چوب های نرم (به ویژه کاج) و
 
چوب های سخت (به ویژه غان) استفاده میکنند. سود سوزآور (هیدروکسید سدیم) و سولفیت و سولفات سدیم را با تراشه های چوب داخل دستگاهی با
 
تغذیه پیوسته پروراندن میپزند. این دستگاه را هضم کننده کامیر 1 می نامند . مدت عملیات در این ماشین فقط در حدود 2 تا 3 ساعت است و پس از آن
 
فیبرها به سادگی از چوب جدا میشوند ، به صورتی که طول کامل آنها حفظ میشود و همین موضوع مزیت اصلی این فرایند است که باعث میشود خمیری
 
قوی به دست آید . بازده وزنی این فرایند نیز بالا است . در حدود 65 تا 75 درصد وزن تراشه های خشک مورد استفاده در خمیرسازی این فرایند به
 
خمیر کاغذ تبدیل میشود . در روشی دیگر ( سولفیت یا سولفات ) پس از پروراندن خمیر آن را شست و شو و غربال میکنند سپس به کارخانه رنگ بری
 
پمپ میکنند ، ماده حاصل که به شکل شیرابه ای لزج است . در آن جا تحت عملیات رنگ بری قرارمیگیرد . به طور معمول رنگ بری خمیرهای بی چوب
 
عملیاتی چند مرحله ای است . خمیر را از داخل تعدادی مخزن عبور میدهند . در هر مخزن عملیاتی برای پروراندن افزوده خمیر با استفاده از عوامل
 
رنگ بر شیمیایی روی آن انجام میشود . هر مرحله کیفیت رنگ خمیر را تا درجه ای بهبود میبخشد تا زمانیکه درجه سفیدی مورد نظر به دست بیاید .
 
مواد شیمیایی مورد استفاده در این عملیات عبارتند از : کلر ، اکسیژن ، پراکسید هیدروژن ، بی سولفیت منیزیم و آب . به علت تاثیرات آلاینده کلر در
 
محیط زیست ، استفاده از آن کم کم منسوخ میشود . محصول نهایی را به ترتیب ، سولفیت رنگ بری شده یا سولفات رنگ بری شده (کرافت بی رنگ
 
شده) می نامند.
منبع : cartoninfo